Mijn Dag Rond de Waterplas

Hoe je na al je bezoeken van diverse hutten toch nog weer volkomen verrast kunt worden, lees je hier.

Ik ben de dag voorafgaand al richting Groningen gereden. Google Maps gaf aan dat het 237 kilometer rijden was. Als ik een uur of twee moet rijden naar een fotohut, kies ik meestal voor een eenvoudig hotel om daar te overnachten. Nu kwam ik topfit om zeven uur aan op het aangegeven adres. Even zoeken naar de grote baas Harm-Jan. Die was al aan het werk. Het terrein ligt namelijk achter zijn huis/werkplaats.

Ik werd zeer vriendelijk begroet: ‘Jij moet Don zijn’. We geven elkaar een hand en maken even een praatje. ‘Zullen we even een rondje lopen?’, vraagt hij. Prima, ik laat de spullen nog even in de auto omdat ik eerst even wil zien waar ik terecht gekomen ben.

Ik val al snel van de ene verbazing in de andere. Als eerste krijg ik te horen dat het niet één hut is maar dat het er drie zijn. Daar had ik even niet op gerekend. We lopen een eindje en komen dan aan bij de eerste hut. Deze hut was gemaakt om oeverzwaluwen te observeren. Hij is net naast een wand gebouwd waar de zwaluwen hun nesten in bouwden. De wand is nu niet meer in gebruik als zodanig.

Vanuit deze hut kun je de waterplas goed overzien. De naam begint mij nu ook duidelijk te worden. Voor deze hut is nu wat riet en er staan wat takken waarop je zeker een ijsvogel kunt verwachten. Ik kijk even in de hut rond en dan gaan we verder. We lopen nu echt langs de grote plas. Ik krijg nu al een heel prettig gevoel. Wat is dit ontzettend mooi!

We lopen al pratend een stuk door en komen dan aan bij de ijsvogelhut. Deze hut is hier speciaal neergezet toen bleek dat er ijsvogels aan het nestelen waren. Voor de ingang van het nest is een stok geplaatst. Iedere keer als de ijsvogel bij zijn nest komt, landt hij op deze stok en kun je hem fotograferen.

Ondertussen begin ik het steeds mooier te vinden. Ik zie allerlei vlinders en libellen rondvliegen. Er zijn ook veel wilde bloemen die het geheel kleur geven. Het is ook erg rustig. Je bevindt je als het ware in een privé park. De totale grootte is denk ik ongeveer zo groot als een voetbalveld. Dit is gewoon een ruwe schatting. Misschien overdrijf ik nu wel.

We lopen verder naar de derde en laatste hut. Dit is dan een hut die ik gewend ben. Vijver ervoor en diverse takken/bomen waar de vogels op kunnen gaan zitten. Harm-Jan vertelt dat hij de hutten voornamelijk heeft gebouwd met materiaal dat over was in zijn bedrijf. Ik vind het allemaal prachtig. Drie hutten voor de prijs van één en dan ook nog in een schitterende omgeving.

Ik zeg Harm-Jan gedag en ga mijn spullen pakken. En ja, dan komt meteen de vraag: ‘Welke hut ga ik kiezen?’ In dit geval is dat totaal niet moeilijk voor mij. Ik heb al tijden geen ijsvogel meer gefotografeerd. Op naar de ijsvogelhut dus.

Ik neem al mijn spullen mee en bouw daar een setje op. Ik ga rustig zitten en al snel verschijnt de ijsvogel. Wat zijn het toch een schitterende vogels. Dit gebeurt een paar keer. De ijsvogel komt aan met een visje. Hij of zij gaat op de tak zitten, even kijken of alles veilig is en hup naar binnen. Het is echt een prachtig stukje natuurbeleving.

Een beetje schuin aan de overkant zie ik een eend zwemmen. Ik volg haar een tijdje en wat zie ik tot mijn verbazing? De eend zit gewoon van de bramen te eten. Ze zoekt de rijpe bramen ertussenuit en zit ze dan lekker op te peuzelen. Eenden eten dus bramen. Dit was nieuw voor mij. Ik zal er een foto bij doen.

Na een poosje is mijn ijsvogel-honger wel aardig gestild. Ik besluit naar de vijver ervoor te gaan. Ik kom op het slimme idee om mijn camera hier gewoon te laten staan en een andere camera en lens mee te nemen naar de andere hut. Zodoende kan ik hierna gewoon heen en weer lopen zonder spullen mee te moeten sjouwen.

Ik had nog niet gevoerd en ook de vijver nog niet schoongemaakt, dus dat ga ik eerst maar doen. Terwijl ik bezig ben, zie ik al verschillende vogels om mij heen. Ik weet eerlijk gezegd niet wat ik hier precies moet gaan verwachten. Er ligt een stuk weiland, er is een stuk bos en we hebben de grote plas. Ik laat het allemaal maar gebeuren en dan zien we het wel.

Als eerste komt de winterkoning aan. Ik had al begrepen dat die daar al een paar jaar nestelt, dus dat was geen verrassing. Toch altijd een leuk vogeltje om te zien. Koolmees, tjiftjaf en zwartkop vrouw zijn ook al snel van de partij. Ik zeg tjiftjaf, maar ik noem al die vogels die zoveel op elkaar lijken gewoon tjiftjaf. Het maakt mij niet zoveel uit hoe het beestje werkelijk heet. Ik wil vooral proberen het mooi op de foto te krijgen.

Zo zit ik ook hier weer een poosje en besluit dan weer even naar de ijsvogel te gaan. Ik moet zeggen, de wandeling van de ene naar de andere hut is echt geen straf. Wat een prachtig stuk natuur is hier gecreëerd. Langs het water bevindt zich een heel stuk met wilde bloemen. Prachtig om te zien!
Ik loop een paar keer heen en weer. Als ik weer in de hut met de vijver zit, zie ik ineens een grote zwarte vogel aan komen lopen. Het is een waterhoen. Die komt vanuit een sloot even zijn graantje meepikken. Wat een mooi beest eigenlijk. Was mij nog nooit opgevallen.

De waterhoen gaat een paar keer terug naar de sloot en komt dan weer terug. Na een paar keer vindt zij het denk ik veilig genoeg en neemt een jong mee. Dit ga je niet bij veel hutten meemaken. Ik zit er ook echt van te genieten hoe die twee daar lekker aan het eten zijn. Deze zwarte vogel tegen de achtergrond van een fris groen weiland. Daar zit wel een mooi plaatje in.

Zo verloopt eigenlijk de hele dag. Ik blijf meestal een anderhalf uur zitten en ga dan weer naar de andere hut. Vogels zijn er de hele dag te zien. Soms veel, soms weinig. Dat is eigenlijk wat je bij iedere hut wel een beetje ziet. De ijsvogels zijn er eigenlijk wel de hele dag. Ze moeten ook wel, want de jongen moeten gevoerd worden.

Als ik weer een keer naar de hut met de vijver loop, zie ik ineens een grote buizerd op een paal zitten. De buizerd ziet mij ook en weg is hij. Erg jammer want ik vind roofvogels erg mooi en zet ze graag op de foto. Al met al is het al snel half vijf als ik mijn laatste foto maak. Het is een prachtige dag geweest. Ben erg blij de ijsvogel weer eens te hebben kunnen fotograferen. Ik ga met een erg goed gevoel op weg naar huis. Ruim twee uurtjes touren en dan kijk ik thuis terug op een heerlijke dag.

Ik weet nu ook al dat ik deze hut de volgende keer combineer met de hut in Emmen. Dan is het nog meer de moeite om zo’n eind te rijden. Misschien ook een idee voor jou.