Mijn Dag in Garderen

Het is deze keer niet zo heel vroeg als de wekker gaat. Het is half zes, normaal gaat de wekker in de zomer al om vier uur. Bart, de eigenaar heeft mij verzekerd dat er voor acht uur niet voldoende licht is om te fotograferen. Nou ja, een keer uitslapen is helemaal niet erg.

Ik heb om acht uur afgesproken. Uurtje rijden dus klokslag zeven uur draai ik de rijksweg op. Onderweg bemerk ik dat ik toch regelmatig de ruitenwisser nodig heb. Dit is een kleine tegenvaller. Ik had op dinsdag de hut besproken en toen waren de verwachtingen nog erg goed. Maar wat maakt het uit, ik ga weer lekker een dag vogels fotograferen.

Klokslag acht uur ben ik bij de hut. Bart komt mij ophalen en vraagt of ik trek heb in een bakkie. Lekker zeg ik, heb ik meteen tijd om even een praatje te maken. Bart vertelt mij zeer enthousiast hoe het zo gekomen is. We lopen een rondje langs de drie hutten, ondertussen vertelt Bart wat de bedoeling van iedere hut is. Ik noem het allemaal hutten. Het zijn eigenlijk één hut en twee mobiele schuiltenten.

Dankzij de duidelijke uitleg van Bart begrijp ik heel goed wat de achterliggende gedachte is. De opzet is toch wel aanmerkelijk anders dan bij de meeste hutten. Wat ik vooral zie is dat ik in een prachtige omgeving ben met volop foto kansen.

Tijdens het rondje langs de hutten hebben we meteen het voer in orde gemaakt. Rond de vijver wordt er absoluut niet gevoerd. Dit zorgt ervoor dat het rond de vijver erg schoon is, en het groen er werkelijk prachtig bij staat. Misschien dus helemaal geen gek idee, niet voeren rond de vijver.

Zoals altijd ben ik alleen. Ik heb hier dus verschillende fotospots tot mijn beschikking:

  • De houten hut bij de vijver.
  • Een schuiltent met een mooi houtwerk er voor van takken en stronken.
  • Een schuiltent met een groenplateau uitkijkend op het bos, vol met schitterende varens.

Ik besluit te beginnen in de schuiltent voor het mooie houtwerk. Ik ben natuurlijk even bezig om mijn toestel in orde te maken. Even aandacht voor de juiste instellingen. De afstanden zijn hier niet zo groot, dus ik ga voor de 300 mm 2.8. Dit blijkt voor mij de juiste keuze te zijn. Ik wissel wel eens tussen full frame en 1.6 crop.

Het feest kan weer beginnen en dat doet het ook. Binnen de kortste keren is er al zeer veel leven in de brouwerij. Vinken, mezen, merels en Vlaamse gaaien. Ja, inderdaad Vlaamse gaaien. Niet één, maar meerdere. Wat een schitterende vogels zijn dit toch.
Na verloop van tijd melden zich natuurlijk ook andere bosvogels. De boomklever en matkop zijn ook met grote regelmaat voor de tent. Ook de grote bonte specht laat zich vaak, en ook met meerdere tegelijk zien. Het is zo druk met vogels dat ik zelf even tot bedaren moet komen.

Er is zoveel te zien dat ik even de tijd neem om te observeren welke vogels waar landen en dan gaan eten. Zo kan ik een plan maken welke vogel ik waar op de foto wil zetten. Als het zo druk is moet je je concentreren op één bepaalde vogel of één bepaalde plek. Als je alle kanten op beweegt, kan het zijn dat je wat mist en geen goede foto's maakt. 

Ik richt mijn lens bijvoorbeeld een beetje op de rechterkant. Dit heeft als voordeel dat ik mijn lens daarna niet veel meer hoeft te bewegen. Nadeel is natuurlijk dat ik alles aan de linkerkant mis. Maar ik ben er van overtuigt dat je bijna altijd te laat bent voor de foto als je dit niet doet . Er gebeurt gewoon teveel.

Uiteraard richt ik later mijn lens op het midden en op de linkerkant van het houtwerk voor deze tent. Ondertussen probeer ik ook zicht op de vijver te krijgen. Dit lukt echter niet. Natuurlijk begint het dan een beetje te kriebelen. Ik ben gewoon nieuwsgierig hoe het vanuit de houten hut is. Zeker omdat daar niet gevoerd is.

Ik weet zeker dat ik alle vogels wegjaag als ik naar buiten ga. Toch doe ik het. Ik wil gewoon even bij de vijver zitten. Als ik rustig uit de tent kom, vliegt inderdaad alles weg. Ik heb niet het idee dat de vogels in paniek vluchten. Ze gaan gewoon rustig even wat verderop zitten.

Ik installeer mij in de houten hut bij de vijver. Het duurt niet lang of de eerste vogel komt er aan. Het is mij vanaf deze eerste vogel meteen duidelijk. Iedere vogel die hier komt gaat drinken of badderen. Er is hier namelijk geen voer, dus eten doen ze hier niet. Het grote voordeel hiervan is, dat je zeker weet dat iedere vogel die bij de vijver komt een fotokans gaat opleveren. Goed over nagedacht vind ik.

Zelf had ik het niet verwacht, maar ondanks het vochtige weer van de afgelopen dagen komen hier de vogels met grote regelmaat om een bad te nemen. Soms zijn er gewoon drie of vier tegelijk aan het badderen. Ook hier moet je dus af en toe een keuze maken welke vogel je gaat volgen om hem op de plaat gaat zetten.

Dan blijft er nog één tent over. Bij deze tent is er ook de mogelijkheid om een prooidier te plaatsen. Dit hebben wij vanmorgen ook gedaan. Roofvogels behoren tot mijn favorieten. Vanuit deze tent kijk je zo redelijk diep het bos in. Vlak voor de hut is een mooi groen begroeid plateau gemaakt. Dit is ook keurig schoon gehouden. Dat is ook wel één van de kenmerken van deze hut. Alles is schoon en netjes.

Bij deze tent kun je de vogels al van wat verder aan zien komen vliegen. Ik heb het nu niet gedaan, maar je kunt dan altijd een poging wagen om de vogels te fotograferen als ze nog vliegen of landen. Dit is natuurlijk niet makkelijk. Veel foto´s mislukken. Lukt het wel dan heb je meestal een wereld plaat. De sluitertijd moet natuurlijk wel flink omhoog.

Zo probeer ik dus meerdere keren de verschillende hutten uit. Het mooie hiervan is dat iedere hut zijn eigen mogelijkheden heeft. Bij de vijver let je weer op totaal andere dingen dan bij het houten raamwerk. Een vogel die gaat badderen geef je wat meer de tijd, en bij een vogel die op een tak zit heb je soms maar één seconde voor het perfecte plaatje. Bij de hut waar je een roofvogel kunt verwachten is er natuurlijk altijd de spanning of die wel of niet komt.

Ik had al geschreven dat het vaak erg druk was met de vogels. Wat ik dan zelf vaak ga doen, is er gebruik van te maken. Ik probeer dan meerdere vogels in één beeld te vangen. Ook zie je dat het niet altijd koek en ei is in de vogelwereld. Er wordt wat af geruzied tussen de verschillende soorten, maar ook vogels van hetzelfde soort kunnen er wat van. Uiteraard is het weer de kunst om dit in een mooi plaatje te vangen.

Zo wissel ik de dag af met iedere keer een uurtje in een bepaalde hut. Er is geen roofvogel verschenen, helaas. Misschien komt dat wel omdat ik mij nu wat meer buiten de hutten heb begeven. Misschien was hij er gewoon niet. We zullen het nooit weten.

Aan het eind van de dag heb ik al mijn spullen op een grote picknicktafel neergelegd. Zo kon ik mooi alles even netjes weer op de juiste plaats in mijn fototas doen. Als alles weer netjes opgeruimd is ga ik alvast wat zitten schrijven aan die zelfde tafel. Wat mij dan opvalt is dat de vogels, ondanks dat ik gewoon buiten zit, weer terug komen.

Grote bonte spechten, mezen, vinken, en ja, zelfs een gaai komen gewoon nog even verder eten terwijl ik er gewoon bij zit. Hiermee staat voor mij vast dat dit een prima plek is voor iedereen die totaal geen ervaring heeft, maar wel een keer vogels van dichtbij wilt fotograferen. Als ik klaar ben met schrijven pak ik mijn spullen en ga met een zeer goed gevoel weer op weg naar huis. Het was een heerlijke dag op een heerlijke locatie. Ik ga hier absoluut weer terug komen.

Voor diegene die de Vlaamse gaai op het verlanglijstje hebben staan. Hier zou je kunnen spreken over een “gaai”garantie. Bart vertelde dat je die hier altijd ziet en vaak met meerdere tegelijk.