Mijn dag in HJ Vogelkijkhut

27-08-2016, vandaag de eerste dag van een weekeind fotograferen vanuit schuilhutten. Morgen naar hut 6 van Han Bouwmeester maar nu eerst Emmen. De eigenaar zelf is er niet, maar zijn vader doet de deur even open.

Ik ben gisteren al vertrokken en heb hier in de buurt geslapen zodat ik niet extreem vroeg hoefde te gaan rijden. Emmen is bij mij vandaan toch twee uur rijden.

Aangekomen op het adres ben ik blij verrast. Er is een aparte parkeerplaats voor de fotograaf. Dat is nog eens een service. Ik loop even een rondje, maar zie nog geen leven in de brouwerij. Ik ben ook zoals meestal een beetje aan de vroege kant.

Ik ga rustig in de auto zitten. Uiteindelijk besluit ik toch maar even de verhuurder te bellen. Die belt direct zijn vader en even later bleek een kleine vergissing te zijn gemaakt in de datum. Met honderd maal excuus lopen we naar de hut die aan het einde van hun eigen perceel ligt. 

De hut is gemaakt van een zeecontainer. Als de deur open gaat moet ik even slikken. Wat een zee van ruimte heb je hier. Dit is denk ik de grootste hut waar ik ooit in ben geweest. Ik ga naar binnen en ga rustig mijn spullen in orde maken. Ik krijg nog een kopje koffie aangeboden, omdat ik lang heb moeten wachten.

Ik maak nog even een paar proef foto’s om de juiste instelling voor dat moment te vinden en dan kunnen we beginnen. Ik heb even goed rond de vijver gekeken, maar daar hoefde ik helemaal niets aan te doen.

De eerste vogels dienen zich aan, het weer belooft goed te worden dus ik ben benieuwd. Om 09.11 uur maak ik een foto van een braamsluiper. Voor andere misschien niet bijzonder, maar ik heb er nog nooit één gezien dus de dag is alweer goed.

Om tien uur komt de koffie met nog wat lekkers erbij. Pa vraagt of het goed is dat hij er even bij komt zitten. Natuurlijk zeg ik en we raken aan de praat. Deze man weet echt alles van vogels.

Ik heb aandachtig zitten luisteren naar hoe deze hut ontstaan is. Waarom ze juist precies op deze plaats een hut wilden maken. Ondertussen krijg ik allemaal informatie over de vogels die voor de hut verschijnen.

Ik merk dat ik nog lang geen vogelaar ben. Wat een kennis heeft deze man. Bij ieder piepje weet hij al precies wat het is. Ondertussen drinken we koffie, maak ik foto’s en voor ik het weet zijn we anderhalf uur verder.

Na de koffie zit ik weer alleen. Het is een redelijk komen en gaan, maar het is niet echt druk. Ik hoop stilletjes altijd op een roofvogel maar ik heb er nog geen teken van gezien. Zo verstrijkt de tijd zonder dat er iets bijzonders gebeurt.

In de middag komt er nog een keer een bakkie. Omdat het niet echt druk is, blijven we nog een beetje praten. Ik heb niet zoveel geluk vandaag, maar goed je gooit ook niet altijd zes bij yahtzee.

Het is best gezellig en ik leer weer ontzettend veel over allerlei vogels. Zoals de grasmus. Ik kende het vogeltje niet, maar nu wel. Ook dit is voor mij  een nieuw soort, dus mij hoor je niet klagen.

Al met al een heerlijke start van het fotoweekeind. Een echt mooie hut, een prachtige setting rond de vijver. Twee nieuwe soorten, een hoop geleerd en nog koffie met wat lekkers toe. Zeker weten dat ik hier nog een paar keer terug ga komen.