Mijn Dag in Schaijk

30 juni stond een bezoek aan de boshut Schaijk op de planning. Ik ben al even niet meer in een hut geweest, simpel omdat er geen tijd voor was. Ik had er misschien daarom wel erg veel zin in. Ik kon uiteraard nog niet weten dat ik iets, voor mij, zeer bijzonders ging meemaken.

Deze hut is nog vrij nieuw en ik was er dan ook nog niet geweest. Omdat ik vaak erg vroeg ben en geen zin hebt om in het donker naar allerlei bospaadjes te zoeken ben ik de dag ervoor al richting Schaijk gegaan. Ik kan dan bij daglicht de route omschrijving al een keer volgen. Er is niets zo vervelend als in een donker bos de weg niet kunnen vinden.

Het kwam nu ook zo uit dat ik de eigenaar van de hut Ronald de Witte kon ontmoeten. Het is voor mij de manier om informatie over de hut te krijgen. We hebben een uurtje over de hut, vogels en fotografie zitten praten. Hij heeft zijn plannen verteld en ik heb mijn plannen voor deze site kunnen toelichten.

De ligging van de hut was mij al meteen opgevallen. Je moet je een klein dal in de bossen voorstellen. Onderin ligt dan de hut en de vijver. Ik vond dit al meteen een zeer mooie locatie. Het straalde ook een soort rust vanuit.

Aan de buitenkant van de hut zijn stukken boomstam opgestapeld. Hierdoor krijg je een beetje het idee van een blokhut. Het geheel heeft een nette en vriendelijke uitstraling.

De dag zelf begon erg vroeg. Vier uur de wekker. Ik ben nu eenmaal graag vroeg in een hut. Vogels zijn vroeg actief en als je er nog niet bent, kun je wel eens een mooi fotomoment missen. Als één van de eerste bezoekers kwam er een stelletje goudvinken. Ik heb ze de rest van de dag helaas niet meer gezien. Was ik dus niet vroeg geweest, had ik ze gemist.

Als ik in de hut aankom, heb ik altijd een beetje vast ritueel. Ik zet mijn spullen neer en ga dan eerst even buiten kijken. De vijver ontdoen van bladeren en in dit geval ook een opvallende rode voerkorf verwijderen. Die wil ik echt niet op de foto hebben.

Ik was er de dag ervoor al geweest natuurlijk en had toen gezien dat er veel mooie grote eikels lagen. Ik had onmiddellijk het idee hier gebruik van te gaan maken. Ik heb twee mooie meegenomen en ’s morgens bij de vijver geplaatst. Dit allen in de hoop dat er natuurlijk een vogel bovenop zou gaan zitten. Een beetje voer boven in de eikel doet dan wonderen.

Toen alles buiten naar mijn zin was heb ik mijn fototoestel in orde gemaakt en heb wat proeffoto’s gemaakt. Er was nog niet voldoende licht om te fotograferen, maar ik was er wel klaar voor.

Ondertussen was er net aan voldoende licht en was het al een komen en gaan van vogels. Al snel had ik de goudvink en de gewone vink voor de hut. De goudvink was ook weer snel weg en de vinken zouden de hele dag blijven. Ook de gbs was er vroeg bij , 05:38 staat er vermeld op de foto.

Rond zes uur schrik ik op van een roofvogel die langs de hut vliegt. Het ging zo snel dat ik niet heb kunnen zien wat het was, maar het was groot. Uiteraard ben ik doodstil gaan zitten maar wat er ook kwam, geen roofvogel.

Dan komt er een tijd waarin er verschillende bosvogels elkaar afwisselen. Met als rode draad de vinken die er altijd zijn. Een winterkoning komt ook even om aandacht vragen. Hij ging er eens even goed voor staan. Met plezier zet ik hem op de gevoelige plaat.

Dit gaat eigenlijk de hele ochtend door. Af en toe dacht ik het geluid van een buizerd te horen. Soms viel het dan ook helemaal stil. Geen vogel meer te bekennen. Alleen de muizen zag je dan nog snel heen en weer lopen. Het waren voor mij iedere keer tekenen dat er een rover in de buurt was. Ik wilde hem natuurlijk voor de hut hebben, maar dat gebeurde maar niet. Ik wist nog niet dat dat aan het eind goed gemaakt ging worden.

Om 10:13 uur is het raak. Er gaat een boomkruiper boven op de door mij geplaatste eikel zitten. Knip knip, dat zijn altijd leuke foto’s. Later zouden er nog meer vogels het voorbeeld volgen, dus mijn idee had gewerkt. Ik zeg het vaak tegen mensen. Neem even de tijd om in de omgeving te kijken of je materiaal ziet wat je kunt gebruiken. Zo kun je een foto maken die net even anders is.

 

Vaak liggen er ook losse takken met prachtig mos er op. uiteraard moet je de boel niet slopen om een leuk plaatje te maken.

Het blijft de hele dag een soort spel. Ik hoor het gekrijs van een roofvogel, alle vogels verdwijnen maar er komt niets. En ik maar doodstil zitten om mezelf niet te verraden. Ook zie ik vaak vogels angstig naar boven kijken. Een specht verstopt zich echt aan de achterkant van een boom en komt dan naar voren.  Altijd omhoog kijkend. Er moet dus wel iets in de buurt zitten.

Zo gaat het eigenlijk de hele dag door. Het lijkt wel een kat en muis spel. En ik maar doodstil zijn. Over muisspel gesproken. Muizen zijn er ook voldoende. Het blijft altijd een leuk gezicht om te zien hoe die beestjes leven. Ook ruzie maken met elkaar. Ik kan het ook nooit laten om daar ook even wat foto’s van te maken.

Ondertussen tikt het klokje wel door. Ik begin toch wel zachtjes te vrezen dat ik vandaag geen roofvogel ga zien. Ik vind roofvogels echt fantastisch om te zien, dus zou het wel jammer vinden. Ik snap er niets van want alles wijst erop dat ze wel in de buurt zijn. Maar ja, de natuur laat zich niet regelen heb ik al vaker ondervonden.

Het is rond drie uur. Ik sta even op om mij goed uit te rekken. Het is een lange zit vanaf een uur of vijf. Als ik terug op mijn stoel ga zitten schrik ik. Er zit een buizerd op de prooi. Ik had het niet gemerkt. Niets gehoord of zo. Ik voel mij meteen weer op scherp staan. Rustig blijven, geen geluid en de buizerd zich eerst even op zijn gemak gaan laten voelen.

Hij begint zich op zijn gemak te voelen en begint te eten. Dat duurt even en dan gebeurt er iets waar je alleen maar op kunt hopen. Er komt nog een buizerd aan en die gaat er naast zitten. Er is duidelijk een rangorde. De tweede buizerd mag blijven zitten, maar moet wel rustig afwachten tot hij aan de beurt is.

Het duurt een tijd. De één is aan het eten en de ander zit alleen te piepen. Dan is het mooi geweest. De tweede buizerd duwt de eerste weg en die vindt het ook wel goed. Hij kijkt nog even en vliegt dan weg. Je hoort ze nog wel een tijd communiceren. Dit is ook prachtig om mee te maken. De buizerd voor de hut roept en ergens uit het bos hoor je duidelijk een antwoord.

Je begrijpt dat de dag op deze manier op een schitterend einde krijgt. Het is ondertussen vijf uur. Het begint te regenen en ik vind het mooi geweest. Ik ga de spullen inpakken en ga zeer tevreden naar huis. Zeker weten dat ik hier nog een keer terug ga komen.

Van de twee buizerds heb ik ook prachtige filmbeelden. Het zal wel even duren maar die komen vast op mijn site te staan. Al zeg ik het zelf, het is een prachtig moment wat ik heb gefilmd.